Wie was Scaramouche?

Misschien wat minder heldhaftig dan veel mensen denken: de meest oorspronkelijke Scaramouche is een echte hansworst /grappenmaker uit het Italiaanse toneel van de 17e eeuw. In feite was het een steeds terugkerend grappig karakter in blijspelen. De echte naam van Scaramouche was eigenlijk Tiberius Fiorelli: een uit Napels afkomstige edelman die bekend stond om zijn geestige gezegden en voortreffelijke mimiek.

In het toenmalige Franse toneel werd Scaramouche ook gebruikt om andere karakters te verbeelden. Een indirect voorbeeld hiervan is het verschijnen van de omvangrijke roman 'Scaramouche' van Rafael Sabatini. Het verhaal gaat over de Franse edelman, André Moreau, die zich voordoet als een acteur om zo de dood van een goede vriend te kunnen wreken. Mikpunt van de wraak is markies De Maynes. Een typisch 18e eeuws verhaal waarin wraak, eer, stijl en romantiek de hoofdingrediënten zijn en uiteraard het duel niet geschuwd wordt.
Vooral door deze roman werd de figuur van Scaramouche een tot de verbeelding sprekende figuur. Een revival ontstond in het midden van de 20e eeuw toen de historische avonturenfilm 'Scaramouche' werd uitgebracht. Deze film uit 1952, met in de hoofdrollen onder meer Steward Granger, Eleonor Parker en Janet Leigh, is een groots schermspektakel en wordt gerekend tot de klassiekers. De rolprent bevat de langste schermscène die tot nu toe op het witte doek is vertoond: ruim 6 minuten en 30 seconden.

In de loop der tijden lieten velen zich beïnvloeden door de figuur van Scaramouche, zelfs in de popmuziek was hij een dankbaar onderwerp. Zo is een instrumentaal nummer van ABBA gewijd aan Scaramouche en wie kan er niet meezingen met de volgende regels uit Bohemian Rapsody:

I see a little silhouetto of a man
Scaramouche, Scaramouche, will you do the Fandango
Thunderbolt and lightning, very, very frightening me.....